Mijn jongens zijn nu volwassen, maar toen ik vertelde dat ik door Mies Bouhuys was uitgenodigd om de gedichten van haar hand, Nederland, Nacht, Voorjaar en Hand in hand, die ik op muziek heb gezet eens te laten horen, ontlokte dat bij hun een glimlach.
Hoe vaak had ik hen niet voorgelezen uit de Pim en Pomnibus. Tot hun, maar, niet de laatste plaats, ook zeer tot mijn eigen plezier.
Haar was ter ore gekomen dat ik haar gedichten op muziek had gezet, en dat ik mijn gezang zelf begeleidde op mijn Duitse concertina. Zelf heeft zij goede herinneringen aan de concertina, vanwege haar grootmoeder die haar man assisteerde tijdens zijn evangelisatiewerk op de schepen die in de Amsterdamse haven lagen afgemeerd. Zij begeleidde het bij werk behorende gezangen met haar kleine Engelse concertina (dat zeskantige instrument dat bij veel mensen bekend is van het clownswerk) maar zoals u merkt wordt het instrument ook voor ernstiger zaken gebruikt.
Deze combinatie van het instrument dat in de verhalen van haar familie blijft doorklinken en haar nieuwsgierigheid hoe haar gedichten en mijn muziek samenklinken, was er de oorzaak van dat ik die bewuste donderdagmiddag aan de bel trok van haar mooie Amsterdamse grachtenhuis, in gezelschap van mijn vrouw Tiny.
Zij vond het geen bezwaar dat haar moeders concertina (die zij van haar vader had gerfd) verschillende instrumenten zijn. Zij haalde het instrument voor ons te voorschijn en ik mocht het stokoude instrument (ongeveer 120 jaar oud) bespelen. Jaren van stilstand hadden het instrument geen goed gedaan, maar er waren toch nog wat melodien uit te halen. Ik verwonder mij erover dat iemand er in slaagde uit zo’n klein en eenvoudig instrument zoveel geluid te halen dat het in staat was boven het gezang van de zeelui uit te komen. Of zongen zij niet zo hard?
Hoe anders is het met mijn eigen Duitse concertina (ook zo’n honderd twintig jaar oud !), maar ja deze is ook een stuk groter (ik heb jaren gedacht dat het een kleinere bandonion was). Mies Bouhuys was in ieder geval zeer te spreken over de muziek die ik ten gehore bracht, vocaal en instrumentaal. Ik heb verder nog een aantal gedichten van anderen laten horen, zeer tot haar plezier. Ze was helemaal in haar nopjes toen ik haar een CD aanbood die ik in eigen beheer heb gemaakt. (wat een gemak en een hoop werk bied toch de moderne techniek van harddisken en cdbranders en printers!)
Van Mies Bouhuys kreeg ik nog twee boekjes waar ik haar zeer voor bedankte.
Zo hebben wij een uiterst plezierige middag gehad, met deze plezierige vrouw, tesamen met de liefde die wij delen voor pozie en muziek
Een bezoek waaraan wij een prettige herinnering hebben overgehouden !
Overigens had Mies Bouhuys geen enkel bezwaar tegen al ik gedichten van haar hand en die van Ed Hoornik, haar overleden echtgenoot, op mijn website publiceer.
Verder zij kon niet voorstellen dat andere dichters, die tot haar vriendenkring beho(o)r(d)en daar ook maar enig bezwaar tegen zouden hebben.
Anton Greefkes