Frerik Greefkes

Frerik Greefkes is mijn vader en hij was voor en in de tweede wereldoorlog communist en raakte daardoor al snel betrokken bij verzetsactiviteiten.Dat ging goed tot 1942, toen echter zijn er mensen van zijn groep opgepakt en werd ook hij van zijn bed gelicht en in de Euterpestraat in Amsterdam verhoord, door Willy Lages en consorte
Daarna werd hij in het Huis van Bewaring aan de Weteringsschans gevangen gezet en behoorde tot een groep communisten (acht)die van de Duitsers een speciale behandeling kregen.
Dat hield in dat zij na zo’n maand of zes in Utrecht voor de rechtbank werden gedaagd en daar werden veroordeeld volgens de toen geldende rechtsregels. Dat hield in dat van deze groep terroristen(!) die terecht stonden wegens het vervaardigen, vermenigvuldigen en verspreiden van communistische lectuur(!), al dedoodstraf had horen eisen, maar eindelijk het vonnis was tegen vier van hen: de doodstraf en drie anderen gevangenisstraf. Bij n van de verdachten, werd de zaak aangehouden. Mijn vader had “geluk”, hij kreeg vijftien jaar tuchthuis. Het was een showproces van de bezetter, waarmee ze wilden aantonen dat zij hard optraden tegen mensen die zich te weer stelden en communisten in het bijzonder. Mijn vader werd naar Siegburg (bij Bonn) gedeporteerd alwaar hij tot de bevrijding begin 1945 gevangen heeft gezeten, en hoe betrekkelijk het is aan de doodstraf te ontkomen, blijkt uit zijn verslag van zijn “Koortsdroom“.
Een droom die deels droom, deels een bijna-dood-ervaring is. Hierbij wel ik wel opmerken dat deze ervaring er n is uit het pr new-age tijdperk. In die jaren hoefde je zulke dingen echt niet op een verjaardag te vertellen. Men zou naar het voorhoofd hebben gewezen.
Ik zou zeggen lees het maar, en trek uw conclusies. k hoef gelukkig niemand te overtuigen. Wat mij is opgevallen is dat ook in dit verhaal veel verwijzingen zijn naar hedendaagse bijna-dood-ervaringen.
Ik vind dat mijn vader het wel goed verteld, hij heeft er enkele mooie gedichten in verwerkt die een direct uitvloeisel van zijn belevenis zijn

Verder is het wel aardig te vermelden dat in het boek van H.M. van Randwijk : De schaduw van gisteren, op bladzijde 139 het een en ander is terug te vinden over het proces. (krantenknipsel)