Gebed in het duister

Jan Engelman

Heer, behoed haar in de wereld
die ik lang mijn eigen noem.
In haar ogen staat bepereld
met uw eigen dauw de bloem

van een onverweikbaar minnen
uit den grond der ziel geteeld.
En geen sterveling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld

'lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan haar wil alleen vervult.

Lang voor 't eerste dagegloren,
lang na Venus' gouden schijn kniel ik,
uwe stem te horen
uit die weelde, uit die pijn,

uit dien tuin, bedekt,
bedwereld met een bloesem van Voorheen.
Heer, behoed haar in de wereld,
doe uw mantel om ons heen!

Muziek: Anton Greefkes


Luister hier naar "Gebed in het duister"